D'un tiempu p'acá tan popularizándose n'Asturies los conciertos de pequeñu formatu, cuasi que domésticu. Un par de músicos tocando, les más de les vegaes ensin amplificar, nun chigre ablucando a munchos veceros qu'entraren a tomar daqué y alcuéntranse con un inesperáu conciertu. Ye un formatu más venceyáu cola tradicional jam session llibre, na que cada cual toca lo que quier o sabe, que colos conciertos n'auditorios o n'escenarios al aire llibre del branu. Los protagonistes tan a ras de suelu, sentaos al llau del públicu que los foi ver tocar (a los que yá tienen ganaos enantes d'entamar) y tamién al llau d'esa xente qu'aporta'l chigre a tomar una cerveza y a aldericar colos collacios. Los músicos sienten el veredictu'l públicu nel mesmu intre, darréu, col silenciu respetuosu de los parroquianos énte la so música o col burbúx arrogante de les falucaes de los qu'inoren la so interpretación.
Nun sé, a min ye un formatu de conciertu que me presta enforma, una bona alternativa a otros onde la interaición ente públicu y músicos ye más abegosa. N'Asturies lleven faciéndose conciertos d'esta mena munchu tiempu nel Ca'Beleño o nel Trisquel, pero anguaño más chigres tan animándose a entamar estes velaes de música tradicional (El Cafetón n'Avilés, El Corquiéu en Ribeseya, El Cuévano en La Pola...) lo que quier dicir que ye interesante pa los chigreros y pa los músicos, amás de prestosu pa los aficionaos al folk como nós.
Nos caberos meses pudimos ver n'Asturies tocando en conciertinos d'esta mena a xente como Pat Kilbride, Paddy Keenan, Sylvain Barou, Chick McAuley, Jean-Michel Veillon... grandes nomes del folk célticu internacional a los qu'habría qu'axuntar los de dellos grupos del país. Nun sé, perdayures sientes falar de la crisis nel mundiu de la música por mor del puxu la piratería y, al mesmu tiempu, podemos ver tocar a estos grandes músicos nun espaciu tan ñatural pa la música tradicional como los chigres. Abultame melgueramente paradóxico.
