Izhpenn12 ye una banda formada na Kreiz Breizh Akademi. La segunda formación que sal d'esti proyeutu de formación profesional musical ñacíu nel añu 2003, baxo la direición pedagóxica d'Erik Marchand, na Kreiz Breizh Akademi (KBA) alcuentren abellugu músicos de 20 a 30 años, a los que formen a lo llargu de 36 meses nes regles d'interpretación de la música modal y la música tradicional bretona. Izhpenn12 debuta discográficamente con esti CD homónimu asoleyáu en 2010, y failo esplora ndo les conexones ente la música tradicional de la Baxa Bretaña y les del Mediterráneu y el Oriente Prósimu, rescamplando'l protagonismu de los istrumentos de cuerda. Un camín que yá tienen caleyáu otros músicos bretones pero que nun dexa de ser interesante y que, equí, ta executáu con gran perfeición téunica y elegancia. Personalmente lo que más me presta d'esti discu ye la voz de Klervi Riviére y Faustine Audebert. Equí tenéis una amuesa de la música d'Izhppenn12
Soisín ye'l novenu discu d'estudiu de la banda irlandesa Kíla y, nesti caberu trabayu, preséntennos el so xeitu más suave, melgueru y instrumental dafechu, sí, los que vos preste la peculiar voz del so vocalista Ronan O'Snodaigh vais tener qu'esperar a una meyor ocasión porque equí nun canta. Depués de sintilu un par de vegaes completu quédome cola impresión de que ye un discu incompletu, que-y falta un fervor o que ye una versión light d'un grupu qu'aveza a ser hipercalóricu, igual tengo qu'escuchalu con más calma pa que termine d'entrame pela oreya. Nun digo que careza de calidá, hai cortes que me resulten especialmente guapos como Cluainín (que podéis sintir nel so MySpace), pero nun ye lo qu'esperaba y, dende que lo eche a andar nel reproductor, nun soi a quitame de la cabeza la idega de que ye una actualización de conceutos musicales que yá sintiéramos con Nightnoise nos 80.
Los Chieftains estrenen discu, tituláu San Patricio y dedicáu esta vegada esplorar les conesiones ente la música tradicional irlandesa y la mexicana. N'esti nuevu proyeutu cunten cola collaboración de Ry Cooder y bona parte de los meyores músicos tradicionales del México d'anguaño, como Linda Ronstadt o Los Tigres Del Norte.
La escusa pa entamar la ellaboración del discu ye la deserción d'unos 200 irlandeses del exércitu de los Estaos Xuníos durante la guerra contra México nos años 1846-48, los soldaos irlandeses refugaron disparar a los sos hermanos católicos y acabaron lluchando, y morriendo, del llau mexicanu nes files del Batallón San Patricio... pero meyor que yo desplicalo esti video
Seven For Old England ye'l títulu del caberu trabayu discográficu de la cantante Maddy Prior, a la que pudimos ver va pocos díes, na Ilesia parroquial de Piedrasblancas, presentando n'Asturies dichu discu, acompañada por Benji Fitzpatrick y Giles Lewin. Foi ésti ún de los conciertos folk más inesperaos de la temporada en cursu, inesperáu pol escenariu -debe ser la primer vegada que se programa música folk nesi escenariu, más acostumáu a les mases corales-, pola protagonista -avezaos a disfrutar de tantes bandes escoceses y irlandeses, ye d'agradecer la presencia d'otres sonoridaes-, inesperáu pola ciudá -pequeña, poco dada a la música tradicional y que rescampla al ver que les otres dos ciudaes de la minixira yeren Bilbao y Zaragoza- y inesperáu por una respetable presencia de públicu. El casu ye que Maddy actuó n'Asturies y tuvo a bien facelu na ilesia'l mio pueblu. Reconozo que sé bien poco del folk-rock inglés de los 70 y qu'enantes de dir pa'l conciertu anduve viendo, y escuchando, vieyos videos de Steeleye Span naguando por faceme una idega de lo que podía esperar de l'actuación. El conciertu superó toles espectatives, munches estrellones de la música popular pueden envidiar la voz d'esta muyer de 62 añazos, lo que pudiere haber perdío nos caberos 35 años supo suplilo con una esquisita téunica vocal, asina, brindónos una actuación d'hora y media llarga sublime, siempre bien arropada por dos grandes músicos, Benji y Giles, que-y brindaron dellos minutos de descansu a la vocalista interpretando temes del so repertoriu personal. Foi ensin dubia ún de los meyores conciertos del añu. El discu Seven For Old England ye una esbilla de cantares tradicionales británicos que fai volver a Maddy a los sos raigaños acompañada pa la ocasión polos músicos enantes citaos y tamién pol míticu curdionista John Fitzpatrick (padre de Benji y miembru de Steeleye Span nos 70). Son 16 cantares conocíos y familiares pa la vocalista, pero qu'enxamás grabara enantes, presentaos en formatu acústicu. El que da nome al discu ye'l que pieslla l'album y el que-y da nome, ye, amás, l'únicu orixinal, compuestu por Maddy nos años 60 cuandu formaba dúu con Tim Hart y enxamás fuera grabáu.
PD: Pa finar dellos videos del conciertu de Maddy en Zaragoza, gracies a Jose Erin por compartilos con nós en Youtube
Yá ta na cai'l tercer trabayu discográficu de Llangres embaxo'l títulu Entá. El discu ta compuestu por 12 cortes onde rescampla'l llabor d'ún de los miembros de la banda, Viriu Fernández, como compositor de lletres y música, el protagonismu del bouzoukista y percusionista ye talu que tamién ye l'autor de les illustraciones del cartafueyu del CD. El discu prosigue col camín entamáu nel so anterior trabayu y cola incorporación d'Esther Fonseca como vocalista de la banda, una tendencia que podríemos denomar pop d'autor con raigaños que dexase ver n'especial nos temes cantaos d'Entá. Hai que solliñar el perfeutu y elegante trabayu desendolcáu por Pablo Lato como productor, al que della xente-y achaca esi venceyamientu de la banda col pop, pero pesie a la mocedá de los miembros de Llangres cuido que son abondo maduros y yá lleven munchos años na música pa qu'esa tresformación estética nun seya daqué buscáu por ellos mesmos. Tengo que reconocer qu'Entá ye un discu que gana con cada nueva escucha.
Yá ta na cai, y yá lo merqué, el nuevu trabayu discográficu de La Bandina asoleyáu embaxo'l títulu 13, lo qu'amuesa qu'estos rapazos nun son nada supersticiosos. Alcontramos nesti discu una continuación estética del so anterior De Romandela y un afondamientu nel so apueste poles músiques de baille y pola conexón de les músiques asturianes y bretones. Asina, bona parte de los músicos qu'andechen con La Bandina nesti trabayu son d'aquel país y el propiu discu foi grabáu parte n'Asturies y parte en Bretaña. La riestra de collacios bretones que collaboren ye bien llarga xente de les bagadou Kevren Arlé y Roseñd Mor, el gran Alain Pennec y Frédéric Bougouin-Krame, d'Asturies participen Alicia Álvarez y Xosé Ambás a les voces y Sergio Rodríguez al baxu. De les collaboraciones resultáronme especialmente prestose la d'Alicia en Valse coxu y la de Frédéric Bougouin-Krame al arpa celta en Pel Puirtu. Una diferencia de 13 ye la mayor presencia y protagonismu de la seición de vientu del grupu, lo que-y da una sonoridá bien dixebrada de lo que ye'l folk asturianu que tamos avezaos a sentir. La variedá siempre vien bien, nun van ser too vigulinos y bouzukis. En resume, un discu bien prestosu.
Esta cabera selmana tuve pasando unos díes de vacación, anduve per tierres d'Euskal Herria y de La Rioxa y, el 17 de mayu, aprovechando que nun taba mui lloñe, fuí hasta Miranda de Ebro pa ver a esta banda mítica del folk británico. Había polo menos 15 años que nun los vía en conciertu, dende que tocaren n'Uviéu na Plaza la Catedral xunto con June Tabor, yá llovió. Los años nun pasen en baldre pa naide, músicos y los más de los escasos 80 espeutadores que s'acercaron al Centru Cultural CajaBurgos yá peñamos canes. Sorprendióme alcontrar un grupu menos folixeru y más seriu de lo que yo remembraba, más maduru. El conciertu yera parte d'una minixira española de presentación del so últimu discu Meet You There, yá pasaren per Aranda de Duero y quedaban-ys dos cites per delantre en Calaf y en San Vicente de la Barquera. Amás de presentar los nuevos cantares fixeron repasu de dellos de los temes más conocíos de la so llarga discografía y dexaron dos perles d'ese que namái se puen dar en escenarios pequeños ya íntimos: una perguapa versión a tres voces d'Oxford Girl col únicu acompañamientu instrumental de la guitarra d'Allan Prosser y, pa rematar los bises, el quintetu baxó colos instrumentos desenchufaos al patiu de butaques pa interpretar ente los ellí presentes Put Out The Lights.
Izhpenn12 ye una banda formada na Kreiz Breizh Akademi. La segunda formación que sal d'esti proyeutu de formación profesional musical ñacíu nel añu 2003, baxo la direición pedagóxica d'Erik Marchand, na Kreiz Breizh Akademi (KBA) alcuentren abellugu músicos de 20 a 30 años, a los que formen a lo llargu de 36 meses nes regles d'interpretación de la música modal y la música tradicional bretona.
